ما را به سخت جانی خود این گمان نبود. خداییش دیگه.

ما رسم داریم شش ماه یه بار یه جوری سرما بخوریم که استخونای بدنمون به فریاد بیان، مجاری تنفسیمون تحصن کنن و دستگاه گوارشمون روی به اعتصاب غذای خشک بیاره. طی چهل و هشت ساعت گذشته به اندازه نیمی از ذخایر ارزی کشور دستمال کاغذی مصرف کردم و یک چهارم حجم سد کرج آبلیمو عسل نوشیدم، تو گویی خودم رو به دست سیاست های اقتصادی آی روحانی در برابر شرایط کنونی سپرده باشم؛ دریغ از ذره ای تغییر مثبت.

خلاصه که از حال ما اگر می پرسید، من مشغول مردنم هستم!