فرزندم!

اینترنت جای ترسناکی است و این را از این بابت نمیگویم که آدمها به تو بابت موسیقی مورد علاقهات میخندند، یا میگویند که از قیافهات متنفرند، یا وقتی حرفی میزنی که به مذاقشان خوش نمیآید ربطش میدهند به ابعاد سینههایت و سیکل ماهانهات و ناقصالعقل بودنت. نه. اینها که توی دنیای واقعی هم بیخ ریشت هست و کاریش هم نمیشود کرد. اینترنت جای ترسناکی است چون همان یک ذره خجالتی که آدمها از رودررو بودن با مخاطبشان میکشند، پشت مانیتور آب میشود میرود توی زمین، بخار میشود میرود توی هوا. یک نفر که شاید اگر بیهوا از پشت بزنی روی شانهاش همانجا خودش را خیس میکند، میتواند دراز بکشد زیر لحافش و با شعف و هیجان برایت تهدید به تجاوز و قتل و اسیدپاشی بفرستد. اینترنت موش را شیر میکند، شیر را اژدها، و حقیقت این است که دنیا بدون اژدها همینطوریش هم جای امن و گل و بلبلی نبوده هیچوقت.