به حساب تقویمی، یک هفته دیگه بهار میشه.
به حساب نجومی، یک هفته و چند ساعت و چند دقیقه و چند ثانیه مونده.
از روی علائم طبیعی، هروقت درخت های بید جوونه بزنن بهاره.
درخت های بید هنوز جوونه نزدن. امسال چند دور بی وقت برف اومد و همه درخت های بیدی که من نشون کرده بودم یادم بیارن بهاره، سوختن.
امسال بهار نداریم.
منم اعصاب ندارم.
پی نوشت: کلا البته، من هیچوقت یادم نمیاد پستِ خوشحالِ بهاری گذاشته باشم. مگه چیه، عیده دیگه.
پی نوشت: مرسی از بهارنارنج که منو دعوت کرد. پاموک و میلیونر بنویسن به دعوت من. خوشحال بنویسید خرابکاری من جبران شه.
پی نوشت: کامنت های پست قبل رو جواب میدم به زودی:)
برچسب:
نویسنده: پرهام پاکدل