به نظر من آدم وقتی نسبت به گیاه بومی یک شهر-تهران،چنار- چنان آلرژی ای داره که در هر بار مواجهه با گرده افشانی این عزیز بیست و چهار ساعت به حال خفگی دستمال به دست غش می کنه تو تخت، هرروز سیتریزین خوردن بر وی روا نیست. باس مهاجرت کنه یه شهر بی چنار.
تا کی مقاومت؟
+از جمله چیز های دیگری که بهشون آلرژی پیدا کردم- و نداشتم تا هفت هشت سال پیش!- میشه به خربزه، انگور، علف(!) و این گل زرد بوته ایا اشاره کرد.
+بچه که بودیم بین ما سه تا فقط آقای برادر آلرژی فصلی و سینوزیت و خون ریزی بی مورد بینی رو تجربه می کرد. تا جایی که یادمه من بهش نخندیدم که همه اینا سر خودمم اومده. باز باید بررسی کنم ولی. هشتگ، کارما.
برچسب:
نویسنده: پرهام پاکدل