اینا رو تو کانال گذاشته بودم، چون عادت ندارم اینجا در مورد وقایع بیرون پست برم و بیشتر سعی می کنم به زندگی شخصی خودم بپردازم و دیدگاه های کلی ترم رو بذارم واسه خودم. ولی اتفاقی افتاد که خب، گفتم شاید بخواید شما هم بخونید، تو نظرتون تاثیر داشته باشه و اینا.
طولانیه، ولی بخش هاش به هم ربطی ندارن. میتونین مستقلا بخونید!
"+" ها به متن کانال اضافه شده ن!
بخش اول:
خاطر نشان می کنم که نامزد ریاست جمهوری نامزد ما و همسر آینده مان نیست که بگوییم " تو با من صادق نبودی، اوکی بای!" اساسا اگر مناظره های آمریکا را هم دنبال می کردید یک سری نمودار ته هر مناظره منتشر می کنند که فلانی چند درصد جمله هایش نسبتا درست، چند درصد کاملا درست و چند درصد دروغ شاخدار بوده. همه از اوباما تا میت رامنی تا کلینتون تا ترامپ هم جمله کاملا راست دارند هم دروغ شاخدار. بعضی بیشتر، بعضی کمتر.راست نمیگویند به دلایل مختلف. تاثیر گذاری بیشتر، قابل فهم نبودن موضوع برای عموم ملت، در رفتن از مسوولیت پاسخ صریح، غیر قابلِ انجام بودنِ پاسخِ صادقانه در عمل و الخ.
یک جاهایی هم شنونده خودش باید عاقل باشد. وقتی طرف میگوید راه حل من برای مشکل مهاجرت بی رویه خارجی ها به کشورمان بستن مرز ها و کشیدن دیوار است، اگر شما طرف را انتخاب کنید، بعد نمیتوانید برگردید بگویید کو دیوار چرا نکشیدی؟ وقتی طرف وعده میداد فکر نکردید خب هزینه دیوار از کجا تامین می شود؟ مگر ملت پای پیاده میایند کشور ما که دیوار بکشیم نیایند؟ این همه صنعت در مملکت ما توسط مهاجران می چرخد خب هزینه این تغییر و این کاهش نیروی کار مجرب را کی بدهد؟ بعد رییس جمهور منتخب توی چشم هایتان زل زده و لبخند ژوکوند تحویلتان می دهد در حالی که شما دودستی بر سر خود میکوفید که دیدی چی شد؟!
حالا طرف بگوید رشد اقتصادی مملکت را دوبرابر می کنم. شما بروید بهش رای بدهید که رشد اقتصادی که نه میدانیم چیست نه میدانیم تاثیر مستقیم یا غیرمستقیم آن بر زندگی ما چیست دوبرابر شود. بعد ببینید برای اینکه همچه تغییری رخ دهد هجده درصد رشد در هر سال لازم است، عددی فراتر از چین آمریکا آلمان و سیاره گالیفری در صورت فلکی کاستربروس. بعد باید دو دستی توی سر خودمان بزنیم که دیدی چی شد؟
یا مثلا هشت سال بر تپه های مملکت گل افشانی کرده اند، طرف برمیگردد میگوید صد روزه تمامش را حل می کنم. یعنی در قرن بیست و یکم افرادی هستند که فقط به این امید میروند به یکی رای می دهند که سه ماه دیگر آثار تخریب های هشت سال قبل از بین می رود و زندگی از نو؟ صد روز؟ هشت سال؟ از خدایان کوه المپ هم کمک بگیری نمیشود خب برادر.
استدلال من این است که هر کدام از اینها را باید یک بسته دید. شامل توانایی ها و ضعف ها. مثلا فلانی اگر بیاید تورم و تحریم و وجهه بین المللی کشور که برای من مهم است موقعیت خوبی دارد، می شود بهش انتقاد کرد و نمرد، ولی در برابر دو تا قوه دیگر اقتدار ندارد. در مقابل بیساری اگر بیاید کل مملکت پشتش است و مقتدرانه از رویم رد می شود با گل باغچه یکی خواهم شد. پس انتخاب من اولی.
نامزد های ریاست جمهوری هم مثل استاد های معارفند. استاد معارف خوب نداریم و فقط ممکن است یک "کمتر بد" آن لابلا گیر بیاید. این شش نفر هم هیچ کدام آش دهن سوزی نیستند، هیچ نامزدی در هیچ کجای عالم هم چیزی فراتر از استاد معارف نیست. این وسط اگر دغدغه تان نمره است آن که خوش نمره ست را بردارید، اگر میخواهید حضور غیاب نکند آنی که آسان میگیرد، اگه میخواهید بپیچانید آن یکی که نیم ساعت زودتر تعطیل می کند و الخ.
ولی.
دنبال آدم بی نقص و بی نظیر نگردید.
+هیچکس نگفته چون من از عملکرد کلی دولت فعلی راضی ام، منتقدش نیستم، یا تمام کارهاشو تایید می کنم. من از یه بسته ی کلی راضی هستم. مثلا از اینکه در برابر نشریه یالثارات هیچ کارِ جدی ای نشد راضی نیستم، یا به خاطر ماهیگیر هایی که دست دزدای دریایی سومالی گیر افتادن و حرکت مثبتی برای نجاتشون نمی بینم. این رو هم میدونم که خرابکاری های دیگر نهاد ها رو نباید به پای دولت بنویسم و برعکس. مثلا اینکه چرا اختلاس گران رو کاری نمی کنن یا چرا حمله کنندگان به سفارت عربستان جیم فنگ زدن خب تقصیر قوه قضاییه س.
آپدیت: رفتم کلیپ وعده صد روزه رو پیدا کردم چون توی کامنت ها خیلی حرفش شد. اولا که این فقط گفته تحول اقتصادی-یکی به من گفت گفته همه چی رو حل می کنم. همه چی که فقط اقتصاد نی برادر!-دوما یادمه ته صد روز یه گزارش عملکرد داده شد؛ با فرض اینکه این گفتگو با هدف بیان کردن تحول وعده داده شده صورت گرفته و به هدفش هم رسیده، و با فرض اینکه دیتاهایی که ارائه کرده صحیح بوده، من تـــــحـــــولی ندیدم رخ داده باشه. تحولچه(!) چرا. بنابراین اگر هدفش این بوده که همه چی رو راست و ریست کنه-که در اون صورت به عقلش باید شک کرد :| - دستاوردش هیچه. ولی اگه میخواسته تغییری ایجاد کنه در جهت مثبت، یه ذره موفق بوده.
حالا نمیدونم اسمشو میشه گذاشت دروغ، نادونی، یا کژتابی. چون خود جمله گنگه. از نظر من ترکیبی از هر سه تاش اومد.
بخش دوم:
[Forwarded from خط سوم]
ادعا میکنن دولت دهم بیشتر به فقرا و مناطق محروم و روستاها توجه داشته و دولت روحانی فقط به فکر کلان شهرها است.
چند مثال:
1. آب
در دولت دهم (اصولگرایان) به 476 روستا آبرسانی شد
دولت حسن روحانی: 2968 روستا
طبق گفته حسن روحانی: در سال 92 ردیفی در بودجه برای آب «روستایی» وجود نداشت، اما سال 95 ، دو هزار میلیارد تومان به این حوزه اختصاص یافت.
2.
خرید گندم
قیمت خرید گندم از کشاورزان در سال 91: 550 تومان
قیمت خرید گندم از کشاورزان در سال زراعی 92 - 93: 1050 تومان (رشد 90 درصدی)
و امروز: تبدیل ایران از وارد کننده 6 میلیون تُنی گندم به صادر کننده این محصول استراتژیک
(بازپس گرفتن خودکفایی گندم که سال آخر دوره آقای خاتمی بهش رسیدیم، اولین سال احمدی نژاد از دستش دادیم و حالا دوباره داریمش.)
3.
اینترنت
تعداد روستاهایی که در دولت اصولگرایان به اینترنت پرسرعت دسترسی پیدا کردند: صفر
روستاهایی که در دولت فعلی دسترسی پیدا کردند: 27000
4.
گاز
تا سال 92 همه دولتها در مجموع به 14000 روستا گاز رسونده بودن
دولت یازدهم به تنهایی: به 9000 روستا گازرسانی کرد
5.
سرمایه گذاری خارجی
سه استان خ.ش، آ.غ و سیستان بلوچستان بیشترین سرمایه رو جذب کردن. هر سه استان از استانهای محروم و کمتر توسعه یافته.
6.
کولبرها:
مدیر صندوق بیمه اجتماعی کردستان:
برای نخستین بار در کشور 15هزار نفر از کولبران مرزی این استان با حمایتهای این صندوق، بیمه می شوند
7.
از سال ۹۲ تاکنون بیش از ۶ هزار و پونصد پرونده فاقدان شناسنامه در #سیستانوبلوچستان بررسی شده.
(مجموعه توئیتی است در توئیتر https://twitter.com/H0ZEIN/status/857312424596312065)
بخش چهارم و نهایی:
من با گرایش های سیاسی آشنا نیستم که کی به کیه، کی طرف کیه، و غیره.
برچسب:
نویسنده: پرهام پاکدل