سخنی چند با جماعت سیگاری

سیگار کشیدن از نظر من شبیه در کردن بادمعده است.

همانطور که شما نمیروید جلوی دماغ کسی باد معده در کنید-البته فیزیک بدنی تان هم تا حدی مانع می شود، ولی بهرحال خودتان هم تلاش نمیکنید از سد این مانع بگذرید مگر اینکه آزاری مرضی چیزی داشته باشید و در آن صورت روی سخن با شما نیست و ممد درب خروج را به دوستان نشان بده- چون موجب اختلال در تنفس وی می شود، سیگار کشیدن توی صورت ملت هم موجب خفگی مشار الیهم می شود.

همانطور که وقتی راه میروید پشت سرتان باد معده در نمی کنید- پشت سری ها گناه نکرده اند که پشت شما افتاده اند، در حال راه رفتن سیگار کشیدن و دود فوت کردنتان هم باعث خفگی بدبخت هایی است که پشت سر شما افتاده اند و از بخت بد سرعتشان هم با شما یکی است.

همانطور که در فضای بسته هیچکس بادمعده در نمی کند چون حالا حالا ها اثراتش از بین نمی رود، سیگار هم تا مدت ها دود و بویش توی فضا می ماند و روح و روان و ریه ملت را آزار می دهد.

همانطور که بعد از بادمعده شرمنده میشوید از اینکه دود به خورد اطرافیانتان می دهید هم شرمنده شوید. ما گناه نکردیم که شما دوست دارید بوی دود بدهید. دهع.

پی نوشت: تلویزیون داشت نشون می داد امروز کاندیداها چیکار کردن، ستاد رییسی خیلی جدی و حماسی طور در حال سخنرانی بودن، ستاد قالیباف بعدش: دیش دیش دیش دیش دیشین دیشین دیش دیری دی دین!

قشنگ تفاوت را احساس کنید بود!